delicious

نويسنده هايي که ناشرها سراغ شان رفته اند و براي کتاب نوشتن و رمان نوشتن هل شان داده اند کم نيستند. برايتان پيش آمده نوشته هايي را خوانده ايد و با خود گفته ايد اي کاش از نويسنده اش رماني، داستاني چيزي مي خوانديد، اي کاش از نويسنده اش الان کتابي توي کتابخانه تان بود. بعد حتماً برايتان پيش آمده که به آدمه بگوييد چرا نمي نشيني رمان بنويسي؟ طرف حرفتان را جدي نمي گيرد. مي گويد مرا چه به رمان نوشتن. مي گويد کو وقت؟ اما اگر شما يک ناشر درست و حسابي بوديد و ازش مي پرسيديد چرا نمي نشيني رمان بنويسي، کارت را ول کن و از من حقوق بگير و در عوض تا فلان تاريخ رمانت را تحويلم بده، طرف جدي تان مي گرفت و روي پيشنهادتان فکر مي کرد و کلي هم ذوق زده مي شد. اگر شما ناشر بوديد فکر مي کرديد اين کار هزينه زيادي مي خواست؟ هزينه زيادي مي خواست که در سال روي چهار پنج نويسنده سرمايه گذاري کنيد و بعد کتاب هايي منتشر کنيد که هم بازار خودش را داشته باشد و هم چيزي گير ادبيات بيايد؟ اصلاً کدام نويسنده ايراني را ديده ايد که ناشري کشفش کرده باشد؟

مشايي تاکيد کرد؛ اگر اين نگاه را داشته باشيم که قد انسان تا خدا کشيده مي شود بنابراين بايد عميق تر به تاريخ نقد وارد کنيم و انگشت اتهام را به تاريخ نشانه ببريم. وي با انتقاد از کساني که تاريخ را آن گونه که هست پذيرفته اند، گفت؛ هر کسي تاريخ را آن گونه که هست پذيرفته است، نسبت به خدا توهم دارد. مشايي تاکيد کرد سخنم مربوط به گذشته نيست بلکه براي آينده است و ادامه داد؛ اتفاقي جديد در دنيا در حال وقوع است و شرايط کاملاً تازه و جديد است. رئيس دفتر احمدي نژاد معتقد است اين شرايط کاملاً ناشناخته است و گفت؛ جهان تا امروز مديريت نشده است. ظاهراً راننده هست اما مسير معين نيست. مبدأ مشخص نيست. مقصد هم مشخص نيست و وقتي مسير اين گونه هست چه کسي مي تواند مسير تحولات فزاينده را که در سراشيبي تندي هم قرار گرفته است و سرعت تحولات هم به دليل شتاب فزاينده اش بيش از گذشته است، مديريت کند؟

در پنجاهمین سالگرد آغاز جستجوی سیستماتیک بشر به دنبال هوش فرازمینی، تاریخچه‌ای مختصر از تلاش‌های خستگی‌ناپذیر بشر متمدن در طول تاریخ با هدف کشف موجودات فرازمینی ارائه کرده‌ایم. بخشی از این مطلب، برگردان آزادی از مقاله دکتر فرانک دریک، خالق معادله دریک و از پیشگامان جستجوی حیات فرازمینی با موضوع «تاریخچه مختصر SETI» است. ۱۷ سپتامبر امسال، پروژه «در جستجوی هوش فرازمینی» (یا به اختصار SETI) پنجاه‌سالگی خود را جشن گرفت. به دنبال انتشار مقاله‌ای در شماره ۴۶۱ نشریه نیچر به قلم «جوزفه کاولوی» و «فیلیپ موریسون» بود که ایده آغاز به کار چنین پروژه‌ای مطرح شد. در این مقاله، جستجوی سیستماتیک حیات ماورای زمینی، تلاشی ارزنده و به‌صرفه معرفی شده بود.

به همت نشر افراز و کاردانی و سلیقه ی اسدالله امرایی، 5 جلد از بهترین داستان های کوتاه 5 قاره ی جهان به چاپ رسیده است. این مجموعه از داستان های آمریکای لاتین شروع و به آسیا ختم می شود: 1- گزیده ی داستان های کوتاه آمریکای لاتین:زن وسطی، چاپ دوم، 1386، 2400 تومان ۲- گزیده ی داستان های کوتاه آمریکا: مردی که کشتمش، چاپ دوم، 1387، 4000 تومان 3- گزیده ی داستان های کوتاه اروپا: مرد دربند، 1387، 3600 تومان 4- گزیده ی داستان های کوتاه آفریقا: زن و شوهر واقعی، 1387، 3800 تومان 5- گزیده ی داستان های کوتاه آسیا: همسایه ی رو به رویی

"من حوصله اش را ندارم،نمی توانم جویس بخوانم" یک نارضایتی همیشگی همراه لبخندی از سر رضایت.این همه چیز برای خواندن هست چرا باید خودمان را به زحمت بیاندازیم آن هم برای کاری که نویسنده اش با کلمات بازی می کند مغرور است از اینکه کارش برای مدت ها متفکران را مشغول به خود می کند" جویس هنوز هم یکی از بزرگترین نویسندگان قرن بیستم است،شاید هم بزرگترین آن ها.تمام کسانی که نتوانسته اند اولیس را تمام کنند یا حتی بیداری فینیگان را شروع کنند بهتر است در ابتدا دوبلینی ها را بخوانند.حتی یک صفحه از دوبلینی ها هم این احساس را به خواننده نمی دهد که این کتابی برای تازه کارهاست.اما جویس دوبلینی ها را در سن 20 تا 22 سالگی نوشته است...

امروز فرصتی استثنایی برای نویسندگان فارسی فراهم آمده است. خورشید دومی که در آسمان ادبیات ما درخشیدن آغاز کرده، این فرصت را به ما داده تا چرخشی در ادبیات معاصر پدید آوریم، تا از تاریکی و خمودگی بیست ساله‌ی حاکم بر این ادبیات خلاص شویم و افقی جدید در تاریخ معاصر رمان‌نویسی فارسی بگشاییم. فرصتی استثنایی به کف آمده است که باید قدرش را دانست، باید به آن چنگ افکند و تصاحب‌اش کرد، وگرنه همچون بسیار فرصت‌های گذشته که پدران‌مان از کف دادند، این یک نیز می‌سوزد و فراموش می‌شود. لحظه‌ای بزرگ پیش روی نویسنده‌ی فارسی است. او می‌تواند به مدد این خورشید، چشم‌های‌اش را بازتر کند، اطراف‌اش و گذشته‌اش را به دقت ببیند، و تا این خورشید خاموش نشده، هر آن‌چه را برای ایجاد تحولی بنیادین در ادبیات ما لازم است در کوله‌بار خویش جمع کند. همان‌گونه که نویسندگان آمریکای لاتین از فرصت‌‌های تاریخی نیمه‌ی دوم قرن بیستم به خوبی بهره بردند و با خلق آثاری درخشان و کم‌نظیر ادبیات جهان را تحت‌الشعاع قرار دارند، نویسندگان نسل نوی ایران نیز می‌توانند چنین کنند.

علي اکبر اشعري رئيس کتابخانه ملي با مهر گفت وگو کرده و خواستار اين شده که کتاب هاي افستي که دست فروش ها مي فروشند يا به صورت زيرزميني فروخته مي شود يک فرقي بالاخره با کتاب هايي که مجوز مي گيرند، داشته باشند. او گفته؛ «وقتي کارخانه هاي مواد غذايي محصولي را توليد مي کنند دولت که نمي رود همه محصولات آنها را مورد بررسي قرار دهد. لزومي هم ندارد. استانداردهايي در اين زمينه وجود دارد که به اين کارخانه ها ابلاغ شده و بايد آنها را رعايت کنند و در عين حال اگر کارخانه يي غذاي مسموم توليد و در جامعه عرضه کرد طبيعتاً با او برخورد مي شود. به نظرم اين موضوع درباره آثار فرهنگي و مکتوب هم صدق مي کند و در واقع بايد اين گونه باشد و کارها را به خود ناشران بسپارند تا آنها خودشان بروند کارشناس بياورند و آثار را بررسي کنند. وزارت ارشاد هم تنها بايد در موارد نادر وارد عمل شود و با او برخورد کند. دقيقاً مثل امور ديگر در جامعه، الان همه مردم دارند زندگي مي کنند و قوه قضائيه هم که با تک تک آنها برخورد نمي کند و اما اگر کسي به منافع جامعه آسيبي وارد کرد آن وقت دستگاه قضايي با او برخورد مي کند.»

یکی از این عکس‌ها را که در روزی برفی در دفتر مجله‌‌ی شهروند امروز و با دوربین رضا معطریان گرفته شده در متن گذاشته‌ام. عکس دقیقا ده دقیقه قبل از اعلام خبر توقیف مجله‌‌ی «نیمروز» ـ نشریه‌ای که قرار بود از همان هفته به جای شهروند منتشر شود ـ گرفته شده است. من و رفیقم محمد قوچانی حالمان در این عکس خوب است و برف‌های ایستاده در مقابل صورت ما فضایی رویایی ساخته اند، که هر بیننده ای را در وهله‌‌ی نخست بر آن می‌دارد که این لبخندها و برف‌ها چنان جهانِ این تصویر را غرق خوشی کرده‌اند که گویا آخر دنیاست. اما پشت ما فضایی سیاه است. فضایی نگران‌کننده، فضایی که گویا می‌تواند دست بیاندازد و آدم‌های داخل عکس را بکشد در دهان خودش. این سیاهی نشانی از شر دارد و نگرانی. نشانی از یک تناقض، از سپیدی‌های تکه تکه‌‌ی روبرو و سیاهی یک دست پشت سر... دلم گرفته و بدجور نگران سیاهی پشت سرمان هستم. سیاهی‌ای که شاید هم‌چون اساطیر یونان دروازه‌ی ورود به جهان مردگان باشد و شاید اصلا این خنده‌ها زورکی ست و برای فریب بیننده که نخواهد دید که سیاهی پشتِ سر چه در سر دارد.

در روزهای گذشته، ایمیل‌های زیادی درباره وضعیت مدرک تحصیلی گزینه پیشنهادی رئیس دولت کودتا برای تصدی وزارت علوم برایمان ارسال شد که ما را ملزم به بررسی بیشتر این موضوع ساخت. بررسی‌های اولیه «موج سبز آزادی» نشان می‌دهد که آقای دانشجو، همانند کسی که او را قائم‌مقام وزیر کشور کرد یعنی علی کردان، درباره مدرک تحصیلی‌اش دروغ‌های متعددی گفته و لازم است که نمایندگان مستقل مجلس قبل از آنکه او عامل دولت در وزارتخانه علوم، تحقیقات و فناوری شود، از وی بخواهند که درباره مدرکش توضیح دهد تا مانند ماجرای علی کردان چند ماه بعد مجبور به استیضاحش نشوند.